دم دروازه بهشت - فلک را سقف بشکافيم

: منوي اصلي :

: شریعتی-خداوندا :

: درباره خودم :

: آرشيو يادداشت ها :

: پيوندهاي روزانه :

: لوگوي وبلاگ :

: علما و دیگر شخصیت ها :

: وبلاگــــــــهای دست اول :

: خبرگذاری ها و دیگر منابع علمی خبری :

: هوافضا و مکانیک :

: محترمات :

: لوگوي دوستان من :

: اشتراک در خبرنامه :

: جستجو در وبلاگ :

يکشنبه 1 ارديبهشت 1387 ساعت 11:8 عصر

هميشه که نبايد تلخي فراق را به انتظار شيريني وصال نشست

بگذار اين بار فراق تا ابد فراق بماند

دوري و دوستي

بگذار ما دو تا، قانون جديدي را براي آيندگان بنويسيم

باور کن فراق پر از حرمت و اشتياق است

سرشار از سکوت است

ولي وصال لبريز از ابتذال و کلام است

و اينها اصلا خوب نيستند

بگذار تو را هميشه با بي خوابي هايم به ياد بياورم

با بي اشتهايي هايم

با بي تابي هايم

اينجوري زيباتر نيست؟

بگذار قرار وصالمان را بگذاريم دم دروازه بهشت

نوشته شده توسط : محمد مهدي جلال مآب

ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ