سحرگاه گيسوانت - فلک را سقف بشکافيم

: منوي اصلي :

: شریعتی-خداوندا :

: درباره خودم :

: آرشيو يادداشت ها :

: پيوندهاي روزانه :

: لوگوي وبلاگ :

: علما و دیگر شخصیت ها :

: وبلاگــــــــهای دست اول :

: خبرگذاری ها و دیگر منابع علمی خبری :

: هوافضا و مکانیک :

: محترمات :

: لوگوي دوستان من :

: اشتراک در خبرنامه :

: جستجو در وبلاگ :

پنجشنبه 12 ارديبهشت 1387 ساعت 11:41 عصر

بيا و ببين اطرافيانم را

که حيران و سرگشته بي خوابي هاي من گشته اند.

نيمه شب ها بر مي خيزم

بي هيچ نافله و شفع و وتري

و در حياط منزل خيره به ماه مي مانم.

آخر آنها نمي دانند که تو در شبانه روز فقط يک باز شانه بر زلف هايت مي زني،

و آن سحرگاهان است.

واي از آن لحظه‏ي صبح که عطر گيسوانت در شهر مي پيچد.

نوشته شده توسط : محمد مهدي جلال مآب

ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ