نشانه هاي تويي که نيستي - فلک را سقف بشکافيم

+ نشانه هاي تويي که نيستي

يکشنبه 22 ارديبهشت 1387 ساعت 11:44 عصر

درست يادم نمي آيد کلاس چندم بوديم که به ما گفتند:


خيلي چيزها هست که نمي توان ديد ولي وجود دارند.


مثل خدا و فرشته ها، روح و ملکوت آسمان و زمين.


آنها را بايد از نشانه هايشان شناخت و حتي به وجودشان يقين داشت.


خيلي وقت است که تو را نديده ام.


اما تو هستي،


اين را بايد از روي نشانه ها فهميد؛


تو هستي و هنوز دل به حريفان نبسته اي.


نوشته شده توسط : محمد مهدي جلال مآب

نظرات ديگران [ نظر]



ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ

[20/4/1387- 5:17 ع] روز جلبک و وزغ روز صدف و مرواريد
[22/2/1387- 11:46 ع] همه‏ي نماز‏هايم را باطل کردي، با‏مرام
[22/2/1387- 11:45 ع] ايکاش تو همچو اينها بودي و من همچو آنها
[22/2/1387- 11:44 ع] نشانه هاي تويي که نيستي
[22/2/1387- 11:41 ع] مردان تاليايي
[12/2/1387- 11:42 ع] زيرزمين بهشت
[12/2/1387- 11:41 ع] سحرگاه گيسوانت
[7/2/1387- 9:1 ص] نظر به نامحرم
[7/2/1387- 8:41 ص] در عالم تشبيه
[1/2/1387- 11:8 ع] جاي ميان زمين و آسمان
[1/2/1387- 11:8 ع] دم دروازه بهشت
[آرشيو شده ها]